بغض های کال

دردست سپیده نامه عشق تویی

هنگام نمازاقامه عشق تویی

بابغض شکفته بی ریامی گویم

ای زخم شناسنامه عشق تویی

خسته وترک خورده به دیوارحسرت تکیه می دهم تاکوچه خاطرات رابهترببینم چقدراین روزهاپنجره هایم راغبارگرفته چقدرغربت درثانیه هایم جاری است راستی خوش به حال همه آنهایی که می توانند راحت گریه کنند.

نمیشه برگردم؟

-    کفش برگشت برامون کوچیکه

پل برگشت توان وزن مارونداره

این روزهاعجیب دلم می خواهد بازگردم به ده پانزده سال قبل وازنوشروع کنم کاش می شدباورکنیدحتی رویایش هم شیرین است.

این روزهاذهنم عجیب درحال فلش بک است انگاردرکوچه پس کوچه های دلم تنهاخاطرات درحال رفت وآمدهستنداماکاش می شدیک سری ازخاطرات روبرای همیشه ازذهن پاک کرد.

 

ای دست توسازنده ی دلهای بزرگ

ای عشق نوازنده ی دلهای بزرگ

من منتظرم توراکه تشریف غمت

داغی است برازنده ی دلهای بزرگ

به انتهای شب  فکر می کنم

     و

دلخوش می شوم به سوسوی ستاره ای مقوایی

دیرآمدی عزیزشب پیش مرده ام

چندین هزارمرتبه درخویش مرده ام

هیچ آتشی به کلبه متروک من نماند

عمری است زیرپنجه تشویش مانده ام

                      {مهدی انصاری}

دلتنگ حوض آبی خانه مادربزرگم دلتنگ ماهی ها یی که همیشه می گفتندآب آب ٬دلتنگ عروسکی هستم که مادری رابااوتمرین می کردم  دلتنگ تمام ثانیه های صورتی کودکیهایم هستم آه که چقدردلتنگ خودم هستم این روزهابه جای دخترک شیطانی که درآینه به من لبخندمی زدزنی خسته نشسته که به لبخندهایم اخم می کند

سکوت می کنم که دیگرفریادی نمانده ٬سکوت می کنم وآه می کشم به خاطرتمام پنجره هایی که حالاروبه دیواربازمی شوندتمام دستهایی که دیگربوی مرگ می دهندوتمام نگاههایی که یخزده اندسکوت می کنم چون دراین توالی وتکرارآنچه البته به جایی نرسدفریاداست.

درپشت سکوت ثانیه هاگیج می زنم بی آنکه بدانم بغضم رابرشانه کدام دیوارخواهم گریست.چقدرثانیه هاباشتاب می گذرند راستی چراهیچوقت ثانیه هامنتظرما نمی شوند؟